U bent hier:

Zo lief

Column

Op onze school sluiten de leerlingen het vak maatschappijleer in de derde klas af. Wij drukken onze leerlingen altijd op het hart om zo hoog mogelijk te scoren, hoe hoger het cijfer, hoe meer compensatiepunten je hebt. En dan leggen we ook nog even uit hoe het zit met de cijfers van het eindexamen. Die uitleg helpt wel, maar…. Er zijn ook leerlingen die uitstellen en uitstellen en dan nog een keer uitstellen, met als gevolg dat ze in de laatste week zitten en zitten te balen uiteraard, want je mag pas weg als je het werkstuk maatschappijleer hebt afgerond. En dan ga je eindelijk aan de slag. En dan heb je nogal wat slagen te maken. Het document dat je moet afleveren is geen opstel, maar je moet er echt over nadenken. Als je als puber terug moet komen naar school op de dag dat iedereen al vrij is, dan baal je als de spreekwoordelijke stekker, maar de motivatie tot afronden wordt alleen maar groter. Onlangs zat ik met mijn collega die maatschappijleer geeft in overleg, er kwam een leerling wiens werkstuk nog niet compleet was, aankloppen aan de deur. En wat vroeg hij:

“Mevrouw, moet ik van dat pleurisdocument ook nog opdracht drie maken?” Mijn collega vroeg hem of hij niet het pluriformiteitsonderdeel bedoelde, waarop hij bevestigend antwoordde. Ja ik bedoel dat pleurisdocument mevrouw. De leerling ging weer aan de slag met zijn “pleurisdocument”. Aan het einde van de dag heeft hij zijn document ingeleverd. Hij heeft in ieder geval aan één van de conventies voldaan. Op zijn voorblad staat: Maatschaappijleer en burgerschaap. Nu zijn wij een groene school en hebben sommige scholen schaapjes, af en toe moeten leerlingen ook lammetjes hanteren tijdens het examen, maar toch. Ik denk dat ik deze leerling volgend jaar nog lekker ga helpen, ik hoop niet dat hij een “p”-hekel aan mij krijgt.